गीत - कृष्णकला वनेम

कति बाँच्नु जिन्दगी आँसुसंग रुझेर
कति साँच्नु जिन्दगी खुसीलाई कुरेर

भेट्टाउँदिन गोरेटो
पाईला जता मोडे पनि

गजल - सावारा योङ्हाङ लिम्बु

कठैछैन संसारमा च्म्किने तारा मेरो ।

परेलिमा छेकिन्न आशुका धारा मेरो । ।

तृकाल दर्शी खुशीहरु अ्मरहोस भन्थे ।

दैबले नि सुनेन बियोगिको नारा मेरो । ।

जोकर - दिव्य गिरी

जोकर !

बादशाहको खुट्टा ढोग्छ

मिमको खुट्टा मल्छ

गुलाम त उसैको मित्र !

जोकर !

बास्सा, मिम र गुलामको

लोकतन्त्र - रामचन्द्र जोशी

गरीब नून रोटि भात गर्छ ढुक्क भोजनै

पिलाउने त आशका रसादि साथ व्यञ्जनै

छ कानुनी त राज जो पुजिन्छ लोकधर्मि त्यो

जहाँ सबै समान छन् त्यही त लोकतन्त्र हो ।।

गीत - कृष्णकला वनेम

किन होला यो छातीमा यती धेरै ब्यथा

सुनाई दिउकी गीत बनाई मेरा जीवनकथा

उजाड देख्छु जताततै बसन्तको याम पनि

उदाएन जिन्दगीमा कहिल्यै न्याँनो घाम पनि

गह भरी आँसु लुकाई हाँस्न खोज्दा महिले

बिरहले छोपी दिन्छ यो तन मन जहिले

किन होला यो छातीमा ………………

सपना देख्नेहरू - बिष्णु पुन

उनिहरू जो सुकै हुन

उनिहरूको संसार पलपल

चाहे त्यो मृत्युको छालहरू बिचमा किन नहोस

हाँसिरहेकै हुन्छ

जो संग आशाका दृद सपनाहरू हुन्छन

शुन्य कोठा र म - टंक सम्वाहाम्फे

सधै यो कोठाका चार भित्ताहरु

झ्याल ढोकाहरु

कुर्सी टेबुलहरु

भाडा वर्तनहरु

कहि कतै सम्वाद गरी रहे झैं लाग्थ्यो

तर आज

यी कोठाका सवै सवै चीजहरु

चुपचाप

नवयुग ! - दीपेन्द्र के. सी.

ए फतुरो !

तँ फगत घोषणा गर्छस्

खोक्रो नवयुगको !

हेर त एकचोटी

तैले घोषणा सुनाउन

जम्मा पारेको भीडलाई

कुपोषित नाँगा देहहरु !

एकचोटी तिनका फाटेका पैताला

फर्काएर हेर त

त्यहाँ भेटछस तेरो नवयुग !

मेरो किल्लामा - केशर थुलुङ

हुन त

मेरो किल्लामा

तिमीलाई स्वागत गर्ने

मेरो ध्येय थिएन

आइहाल्यौ महाशयः

स्वागत छ

गजल - बसन्तमोहन अधिकारी

मोतीका दाना यो छाती भरी झरेको सम्झन्छु

नौटङ्की रैछ मायाको रुप सरेको सम्झन्छु

देखाई आँशु छुपाई रुप पासोमा पारेछन्

भरेर झोला रुवाई भुरा तरेको सम्झन्छु

दुई टुक्रा - योगेन्द्र राज शर्मा

दिनभर
रातभर
एकनास
घुमिरहन्छ
लाग्छ,
आफ्नै पुच्छर टोक्ने
ध्याउन्नाले घुमिरहेको
कुकुर हो रिङरोड ।

नेपाल आमाको अर्ती - टोप बहादुर रार्इ

गाएर मात्र हुदैन देशको गीत

माटोमा पसिना बगाउन सक्नु पर्छ

धाएर मात्र हुदैन खहरे झै ओरालीमा

कहिले उकालीमा पनि बग्नु पर्छ ।

मुकेश राई - संवाद

-    सुन थुप्रै ल्याउनु भो होला ? मलाई पनि दिनुहोस ल !

अहं मैले ल्याईन सुन !

-अनि परदेशमा थुप्रै फल्छ भन्छन त !

 दिव्य गिरी -  छेपाराको घर

छेपारो दिनभर आहाराको खोजिमा भौंतारिन्छ

जब थकाईले लखतरान हुन्छ

तब साँझपख आराम गर्न बास खोज्छ

अनि मात्र उसलाई घरको सम्झना आउँछ

पञ्च विस्मृत -  यो शहरमा

यो ठूलो शहर

जहाँ, घर जस्ता कुनै घर छैनन्

मान्छे जस्ता मान्छे छैनन्

सडक जस्ता सडक पनि छैनन्

विजुलीबत्ती केही छैनन् ।